لم داده ام روی مبل نازنین راحتی و به قول رومینا جان ، میان عکس های اینستاگرام می چرم :)) چریدن به معنی واقعی کلمه. خیلی هم می چسبد. دوباره یکی از این بادهای خوشگل پاییز شروع به وزیدن می کند و صدای این بادزنگ جان من را در می آورد. آی حال می کنم با این صدا، آی کیف میدهد ، آی قشنگ است. اصلا از نظر من کسانی که نزدیک در و پنجره هایشان بادزنگ ندارند تا با وزش باد صدایش درآید، نصف عمرشان بر فناااااست :)) یکی دیگر از قشنگ تر حس های دنیا می تواند این باشد که مادرجون(مادر فرهاد) زنگ بزند به پسرجانش و دعوا بگیرد که چرا عروس من را نمی آوری اینجا عایا؟! اصلا بیار بذارش اینجا

گل های داوودی ارغوانی رنگ و سفید رنگ را در سبد بزرگ چوبی که از قبل داشتم جا میدهم . آنقدر حس لذت بخشی با دیدن این حجم از گل های زیبا در یک سبد چوبی دوست داشتنی به من دست میدهد که دلم می خواهد ساعت ها زل بزنم و عشق کنم با این همه زیبایی.. و باور کنید که زندگی با یک سبد گل داوودی میتواند بی نهایت زیباتر از قبل جلوه کند... کاش زودتر به بازار گل رفته بودم.. نزدیک سینک که ظرف شویی میشوم چشمم به سه گلدان کوچکتری که برای داخل خانه خریده ایم می افتد. با عشق نگاهشان می کنم و برگ هایشان را ناز می کنم:"چقدر نازید آخه شماها؟! خوش اومدید به خونه قشنگ من" و یک لبخند بزرگ نقش می

کره را می اندازم داخل ماهیتابه. تازه از فریزر درش آورده بودم. انگار نه انگار که در تابه داغ انداختمش . غد و مغرور ایستاده است و در برابر آب شدن مقاومت می کند. یک نسیم خنک و دلچسبی از لای پنجره می زند توی صورتم. نگاهم را از کره داخل تابه می گیرم و به منظره روبرویم نگاه می کنم. هوا ابری شده است. باد خنکی هم می وزد. پر میشوم از حس های قشنگ دنیا... پنجره را کامل باز می کنم و چند نفس عمیق می کشم. بوی کره بلند شده است و چِس چِسش هم به گوش می خورد. تابه را می چرخانم تا همه جایش را کره بپوشاند. یک نگاهم به درختان پارک و نوازش باد است . یک نگاهم به کره . تخم مرغ ها را داخل تاب

طبق نوشته هاي كتاب زن كامل ، ياد گرفته ام براي خودم چگونه برنامه ريزي كنم و چگونه هر روز بتوانم از تمام وقتم استفاده مفيد را ببرم..امروز تصميم دارم دست بكار بشوم . دفترچه ام را روبرويم مي گذارم و خودكارم را دست مي گيرم . اهداف كوتاه مدت، اهداف بلند مدتم را مينويسم . چقدر زمان لازم دارم براي فكر كردن . انگار همين كه تصميم گرفته ام اهدافم را بنويسم ، هدفهايم خودنمايي مي كنند . حتي همان هايي كه از كودكي با من بوده است حالا آمده است جلوي چشمم و بالا پايين مي پرد تا آن را هم بنويسم!حس عجيبي دارم ! انگار دري به رويم باز شده و ميتوانم از اين طريق به تمام خواسته ها و

هنوز شوفاژها را روشن نکرده اند! نمی دانم مدیر ساختمان سردش نمی شود؟ فرهاد دو تا بخاری برقی دوران مجردی اش از انباری در آورد به خانه آورد. یکی را گذاشتم در اتاق خواب و دیگری را هم گوشه هال.. این یکی که در گوشه هال است ، وقتی روشن می شود به حدی از نظر نور خانه را گرم می کند که دلت می خواهد زل بزنی و نگاهش کنی... دیشب به خاطر وجود این دو عزیز گرامی ، خانه پاییزی مان گرم شد. لای پنجره طبق عادت کمی باز مانده بود و هوای سرد بیرون به امید گرم شدن ، خودش را به دورن خانه ما می کشاند. سوز هوا که به صورتم می خورد ، هوس یک نوشیدنی گرم کردم. همین هم شد که تصمیم گرفتم شکلات داغ

بی خیال گشته و به جمله:" جواب ابلهان خاموشی ست" بسنده نمودیم ....

پست قبلی در راستای عمل به همین جمله ثبت موقت گشت ;)